Categorie archief: schrijfsel

Vis in vuur en vlam

Ziehier een tropische vis: een Ignis Tropicus Vulgaris. Een prachtig exemplaar. Familie van de Lepomis Gibbosus oftewel de gewone zonnebaars. Een echte alleseter en dol op Artemia-naupliën. Een vreedzame vis, behalve in broedtijd.

Als hij schrikt schiet hij in vuur en vlam. Dan duurt het even voordat hij afgekoeld is. Het lastige van deze vis is: hij is zijn geheugen kwijt. Hij weet zelfs niet meer hoe hij zichzelf kan blussen.

Noormannen

Op het strand. Je wil wel genieten van het uitzicht, van de geur, van de zon die zakt in de zee.

Dat lukt helaas niet goed, want daar zijn ze. De mannen uit het Noorden. Met hun stoere blik en hun vurige verlangens. Spieren van staal en gehard als steen. Horens als antennes van Mars.

Voor je het weet, loop je driftig voorover gebogen en kijken je ogen niet meer weg. Afgeleid. Daar zijn ze…

Spaghetti Bolognese

© Muriel Van Peteghem

Het vraagt een ‘open houding’ van de kijker om de complexiteit van de expressie in een kunstwerk te begrijpen. Gevoelens worden zichtbaar door kleurgebruik. De ervaring en herkenning van gevoelens in het werk maken het boeiend en belangrijk. De emotie die veroorzaakt wordt door het werk zorgt dat er verbinding ontstaat tussen het kunstwerk en de kijker.

Kill your darling

Ik: (met blakend enthousiasme) Als iemand me nu vraagt of ik gelukkig ben zal ik ‘ja’ antwoorden.
Hij: (gelaten) Er is niemand die dat vraagt.
Ik: Nou… (aarzeling)
Ik: (resoluut) Het maakt niet uit. Als iemand het zal vragen, weet ik wat ik zal antwoorden. Ik zal goed voorbereid zijn.
Hij: (stil)
Ik: (draai hoofd met een stevige draai) Wat ben jij eigenlijk een lul! (klem mijn vingers stevig om de ijspriem die ik achter mijn rug hield en been boos weg)

Wandhoop

Het is mei. Het is koud. Het geld is op. Het is nog nooit gezegd. Zeker niet door mij.

Gelukkig ondersteunt Django Reinhardt mijn gemoed met onvervalste zigeunerdeuntjes. De bohémien in mij voelt zich herkend. Mijn ziel is vrij. Ze vliegt regelmatig naar hoge hoogten. Suizend door de dampkring. Alleen is de ziel vrij. Mijn lichaam is gevangen in dit lichaam.
 
Achter deze ogen, in deze kamer, in dit huis, vier hoog zonder uitzicht op de straat. Samen alleen in deze stad, met inmiddels Napolitaanse vuilophopingen. Met katten van wie ik beklemmend veel houd, zoveel dat ik nooit langer dan twee weken weg kan. Om mijn lichaam te laten zwerven met mijn ziel. Door Europa bijvoorbeeld. Wat is wijsheid?