Leven van een schrijver

Ik staar naar lege asbakken. Ik poets mijn tanden nog niet. Ik snijd kaas voor een tosti. Ik hang de was op. Ik bel het UWV. Ik stop 2 kussens vol met huisstofmijt in de wasmachine. Ik giet de halve fles rosé die al 2 weken buiten de koelkast staat door het afvoergaatje. Zonde. Ik drink het laatste slokje zelf. Ik overdenk mijn aanvaring met een hooligan in de race voor Zweedse gehaktballetjes bij de IKEA. Ik mijmer over de vloer poetsen met water en zeep. Voor het eerst sinds het tweede kwartaal van 2009.

Ik ben schrijver. In hart en nieren. Dat zie je niet aan de buitenkant.

2 gedachten over “Leven van een schrijver

  1. Pisblom

    wat een zonde, hier staat ook een halve fles ontstopt, herstopt, vergeten. en de andere flessen zijn leeg, ontstopt, gedronken of verdampt. het leven van een schrijver. wijn drinken, wijn weggieten. waarom niet, he.

    Reageren
  2. Muriel Van Peteghem

    Zie nu pas je reactie, A. Het is gevolg van doof te zijn, al negen dagen. *ontsteekt oor* Je zou verwachten dat andere zintuigen dan op scherp gesteld worden. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Ach, misschien is het de wijn. Alle windstreken zaten in mijn oor. En dat is veel decibel. Een oorverdovend gesuis. En dan de stilte.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>