Wandhoop

Het is mei. Het is koud. Het geld is op. Het is nog nooit gezegd. Zeker niet door mij.

Gelukkig ondersteunt Django Reinhardt mijn gemoed met onvervalste zigeunerdeuntjes. De bohémien in mij voelt zich herkend. Mijn ziel is vrij. Ze vliegt regelmatig naar hoge hoogten. Suizend door de dampkring. Alleen is de ziel vrij. Mijn lichaam is gevangen in dit lichaam.
 
Achter deze ogen, in deze kamer, in dit huis, vier hoog zonder uitzicht op de straat. Samen alleen in deze stad, met inmiddels Napolitaanse vuilophopingen. Met katten van wie ik beklemmend veel houd, zoveel dat ik nooit langer dan twee weken weg kan. Om mijn lichaam te laten zwerven met mijn ziel. Door Europa bijvoorbeeld. Wat is wijsheid?
 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>